Shazza
Shazza to jedna z najpopularniejszych piosenkarek w Polsce. Jako świeżo upieczona absolwentka szkoły muzycznej Magdalena Pańkowska (bo tak naprawdę nazywa się Shazza) swoją przygodę z estradą rozpoczęła pod koniec lat 80-tych. Wtedy to na swojej życiowej drodze spotkała braci Zbigniewa i Tomasza Samborskich. Wraz z nimi założyła jeden z pierwszych zespołów nurtu tzw. muzyki chodnikowej - formację Toy Boys. Początkowo w kapeli tej grała tylko na instrumentach klawiszowych i dopiero później zaczęła udzielać się w niej wokalnie. Wraz z zespołem Toy Boys na początku lat 90-tych wylansowała takie hity jak m.in. "Jelcyn, Jelcyn" i "Żegnaj Moskwo". W 1992 roku wydała w USA swoją pierwszą solową płytę pt. "Sex Appeal". Album ten osiągnął wśród tamtejszej Polonii ogromną popularność. Na sukces w Polsce piosenkarka musiała jednak jeszcze trochę poczekać. W 1993 podpisany został kontrakt z wytwórnią Blue Star. Efektem tego była druga płyta pt. "Jambolaya Mix", wydana jesienią 1993 roku. Na albumie tym oprócz tytułowego hitu znalazł się również przebój pt. "Mała Piggi" z bardzo zabawnym, rubasznym tekstem. Rok 1994 przyniósł trzecią płytę pt. "Baiao Bongo". Tytułowa piosenka będąca coverem bardzo starego utworu z repertuaru nieżyjącej już wokalistki Nataszy Zylskiej (Zygelman) na nowo stał się wielkim przebojem. Płyta ta odniosła w Polsce ogromny sukces i zyskała miano Złotej. W tym samym roku w USA wydany został także składankowy album z wyborem piosenek z poprzednich trzech płyt. W 1995 roku Shazza odniosła największy sukces w swojej karierze. Wydany wtedy krążek pt. "Egipskie noce" był jedną z najlepiej sprzedających się płyt z muzyką disco polo. Wszystko to za sprawą takich piosenek jak "Bierz co chcesz" czy "Tak bardzo zakochani", które na stałe wpisały się do kanonu największych przebojów nurtu polskiej muzyki tanecznej. Na płycie tej wokalistka zamieściła także cover przeboju "O mnie się nie martw" z repertuaru Katarzyny Sobczyk. W 1996 roku Shazza została za ten album uhonorowana Platynową Płytą i przygotowała kolejny krążek pt. "Noc róży". Płyta ta była kontynuacją poprzedniej. Oprócz piosenek w stylu dyskotekowym (m.in. "Noc róży", "Jak kochasz", "Czy to grzech?" i "Bliżej i dalej") znalazły się na niej także nowe wersje kilku wielkich przebojów sprzed lat. Tym razem Shazza przypomniała takie piosenki jak np. "Nie bądź taki szybki Bill" (z rep. Katarzyny Sobczyk) i "Gdy mi Ciebie zabraknie" (z rep. Ludmiły Jakubczak). Krążek ten był kolejnym wielkim sukcesem fonograficznym i podobnie jak "Egipskie noce" uzyskał on status Platynowej Płyty. W tym samym roku wokalistka wzięła również udział w reaktywowanym XXVI Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie wykonała przebój pt. "Nie żałujcie serca dziewczyny" z repertuaru Anny Jantar. Za to wykonanie otrzymała pierwsze miejsce i nagrodę w postaci Złotego Pierścienia. Ogromna popularność Shazzy była nie w smak wielu ludziom, również tym z branży muzycznej. Przypuszczono wtedy na nią ogromny atak medialny (porównywalny z dzisiejszą nagonką na Michała Wiśniewskiego), który był kolejnym dowodem na to, że w Polsce ciężkie życie mają ludzie odnoszący sukcesy. Zwieńczeniem nagonki na Shazzę był idiotyczny i obraźliwy song zespołu Big Cyc pt. "Shazza moja miłość", który wywołał kilkumiesięczną aferę medialną ze szkodą dla obydwu stron. Piosenka ta stała się ponadto początkiem ogólnopolskiej dyskusji na temat muzyki disco polo. W 1997 roku Shazza wydała siódmą płytę pt. "Tak blisko nieba". Z tej płyty pochodzą takie przeboje jak "Małe pieski dwa", "Jestem zakochana" i "Tak blisko nieba". Wokalistka zamieściła na niej również wielki przebój Abby pt. "Hasta Manana". Album ten zyskał status Złotej Płyty. W 1998 roku ukazała się kolejna, tym razem nieco słabsza od poprzednich płyta pt. "Historia pewnej miłości". Album ten nie zyskał w oczach fanów takiego uznania jak poprzednie i nie przyniósł przebojów na miarę "Baiao Bongo" czy "Bierz co chcesz". W 1999 roku Shazza wydała swoją dziewiątą płytę pt. "Najlepsze z najlepszych 1993 - 1999". Jak sam tytuł mówi było to wydawnictwo składankowe. Wzorem zagranicznych wykonawców (Modern Talking, C.C. Catch i Bad Boys Blue) piosenkarka przygotowała całkowicie nowe wersje swoich najlepszych piosenek. W tym samym roku Shazza wystąpiła gościnnie wraz z Pawłem Kukizem i zespołem Piersi na festiwalu w Opolu. Wraz z nimi wykonała wówczas piosenkę pt. "Zośka". W 2000 roku po raz kolejny zaskoczyła swoich fanów i to podwójnie. W marcu 2000 roku w kioskach pojawił się "Playboy" z rozbieraną sesją zdjęciową i oświadczenie, że Shazza kończy z nagrywaniem płyt w stylu disco polo. Jesienią 2000 roku podpisany został kontrakt z wytwórnią Pomaton / EMI. W lutym 2001 roku miała miejsce premiera dziesiątego albumu w jej dyskografii, zatytułowanego "Jestem sobą". Płyta ta faktycznie była odejściem od nurtu disco polo i zdaniem wielu było to złe posunięcie, gdyż nie powtórzyła sukcesu poprzednich wydawnictw. Poza tym Shazza w dalszym ciągu kojarzona była z muzyką disco polo i w zmianie wizerunku krążek ten wcale jej nie pomógł. Jej teledyski nadal emitowane były w programie "Disco Relax", chociaż sporadycznie pokazywały je inne stacje telewizyjne, takie jak MTV czy VIVA. W tym samym roku piosenkarka wzięła udział w koncercie "Premiery" na festiwalu opolskim. Wykonała wówczas piosenkę pt. "Może to samba", która w Polsce wielkim przebojem nie była, ale zyskała uznanie w oczach Polonii w USA, zdobywając tam miano "Przeboju Lata" w plebiscycie Wietrznego Radia 1080am z Chicago. Po wydaniu albumu "Jestem sobą" i po zakończeniu emisji programu "Disco Relax" wokalistka skoncentrowała się na działalności koncertowej, bardzo chętnie występując dla Polonii w USA. W swoim dorobku Shazza ma także role filmowe i teatralne. Zagrała w dwóch filmach Witolda Adamka: "Poniedziałek" (1999 r.) i "Wtorek" (2001 r.), w serialu "Sukces" i spektaklu Teatru TV pt. "W tym domu straszy". W trakcie swojej solowej kariery współpracowała z Tomaszem Samborskim, który do dziś jest jej managerem i kompozytorem większości piosenek, a także z wieloma ludźmi z branży. Realizacją dźwięku na płytach "Egipskie noce" i "Noc róży" zajął się Michał Przytuła. Gitary na albumie "Noc róży" wgrywał Michał Grymuza, zaś w chórkach śpiewały dziewczyny z zespołu De Su. W nagraniu piosenki "Nie żałujcie serca dziewczyny" udział wzięła nieznana jeszcze wtedy Anna Maria Jopek. Na płycie "Historia pewnej miłości" w chórkach zaśpiewała Karolina Kozak, była prezenterka MTV i wokalistka grupy Dr. No. Na albumie "Jestem sobą" aranżacje to dzieło Mieczysława Feleckiego (m.in. Stachursky, K.A.S.A., U&I, Dorota Marczyk, Kaja Paschalska, Boom Box, Kindla, Tomasz Wachnowski), zaś realizacji tej płyty podjął się Jacek Gawłowski. Gitary wgrywał Marcin Majerczyk, a w chórkach zaśpiewała Kasia Klich. Ponadto Shazza współpracowała z projektantką Dorotą Roqueplo, która szyła dla niej kostiumy sceniczne i z charakteryzatorką Lilianą Gałązką, a także z tancerzem i choreografem Robertem Kochankiem, znanym z udziału w programie "Taniec z gwiazdami".